Yemek tarifi verecek kadar iyi bir aşçı değilim açıkçası. Benim için genelde lezzetten çok sunum önemlidir. Ama ister istemez onbir yıllık evlilik ve iki çocuktan sonra içgüdüsel yemek yapmayı, demek istediğim göz kararıyla, doğaçlamalarla pişirmeyi öğrendim.
Ben kırmızı eti hayatım boyunca ağzıma koymadım, tavuk desen mecbur kalmadıkça yemem ama balık, benim için vazgeçilmezdir. Sadece balık da değil, denizden ne çıksa yerim. O kıymalar, pirzolalar yiyecek değil, parçalanmış birer canlı görünürken gözüme, en böceksi deniz ürünü bile ağzımı sulandırır.
Oğlum da damak lezzetini benden almış olacak ki bayılıyor deniz ürünlerine. Geçenlerde tutturdu canım karides istiyor diye. Evde balık yapmışlığım var ancak karides pişirdiğim olmamıştı. Bir kaç hafta önce arkadaş grubumuzda, marifetli arkadaşlarımın verdikleri karides tariflerine güvenerek karides güveç yapmaya giriştim.
Tavada, ben pilav dahil her yemekte zeytinyağı kullandığım için zeytinyağıyla, önce sarımsakları hafif kavurdum, sonra 'iglo' karidesleri dondurulmuş halde tabi bir su altından geçirip, tavaya ekledim. Sırayla küp doğranmış patates, kırmızı biber, yeşil biber ve domates ekleyip kavurmaya devam ettim.Son olarak çok az domates salçası ve biber salçası ekledim. Baharat olarak da kırmızı toz biber, tuz ve öğütülmemiş karabiber kullandım. Tek kişilik küçük güveç kaplarına kavurduğum karışımı paylaştırdım. Yetişkinler için değil ama çocuklar için küçük birer parça tereyağ ekleyip üzerine rendelenmiş kaşar serptim ve fırına verdim. Sadece peynir eriyene kadar pişirip fırından çıkardım ve üzerine pul biber serperek servis yaptım. İlk deneme için hiç fena değildi. Ev halkı da gayet afiyetle güveçlerini yedi.
Biz çorbamızın ardından ana yemek olarak yemiş olsak da Türk insanı için ana yemek olarak düşünülecek kadar doyurucu bir seçenek değil sanırım. Ama yemek davetlerinde en azından ara sıcak olarak eklenebilecek lezzetli ve farklı bir yemek bence. Deniz ürünü severlere afiyet olsun.
